Bismillahirrahmanirrahim..
Dah lama che su tak update blog. Dah bersawang dah
jadinya blog che su ni. Huhu.
Alhamdulillah. Sekarang che su dah genap 20 tahun.
Wah~~~ Che su dah selangkah kea lam dewasa. I was too excited back then because
I’m grew older now. Dah cukup umo nak kawen. *wink wink* Hahaha. Gatal. :p
Nope. Actually banyak sangat benda nak story. Tapi
sebab terlampau banyak sampai che su pun tak tahu nak mula dari mana dan nak
akhiri dekat mana. So, nak mudah, tak yah citer sume benda. Heh…
Puan kakak ipar che su Tanya : “che su serius ke nak
kawen?” Che su Tanya dia balik : “kenapa?” So, the conservation went on.
Puan kakak sebenarnya tak berapa nak galakkan che su
kawen masa belajar. Dia kata cabaran besar. Nanti dah kawen mesti duk
terindurindu kat enche somi. Pastu takut jadi macam dia tak leh nak pisah
langsung. Asyik nangis je kalau kena duk jauhjauh. Uhuk3.
Che su pun cakap la, che su ada plan sendiri
sebenarnya. Even lepas kawen, che su nak duduk kat kolej jugak. Tak nak duk
ngan enche somi pun. Hahaha. Berlagak. Tapi serius. Tu la perancangan che su.
Sebab che su setakat ni jenis insane yang kebal. Tak reti nak homcik segala.
Orang lain asal cuti je nak balik. Che su cuti pun buat tak heran je kot nak
cari tiket balik. Setia je duk tunggu kat kolej rondaronda kay el ni tak pun
jejalan gi tempat kawan. Tapi tak tahu nak kata la. Naty kan dah kawen biasanya
banyak benda berubah. Jadi che su tak de la nak cakap besar sangat pun. Huk.
Ada orang cakap che su ni gatal nak kawen la. Ntah la.
Bab ni susah che su nak jawab. Sebab lain orang lain pengalaman hidup. Macam
che su, dah tak de mak. Dan che su pulak sangat tak rapat dengan ayah. Sebab
ayah che su super duper bizi cari nafkah. And dia pulak doludolu jenis garang
dengan anakanak. Che su pulak jenis yang suka melawan memberontak tak boleh
orang marahmarah. Sangat la kontra che su dan ayah. Disebabkan factor tu che su
macam tak berapa nak rapat la ngan ayah. Bukan tak sayang ayah, sayang. Cuma
tak rapat. Sekarang bila arwah mak dah tak de, che su pun dah besar sikit baru
la hubungan che su ngan ayah macam oke sikit.
Lepas tu adik beradik che su sume dah kahwin. Tinggal
che su ngan abang je belum kahwin. Makin la che su terasa ke’loneliness’ tu.
Tambahtambah abang che su yang kat sini lepas kahwin dah makin berubah. Makin
jauh. Nak mintak tolong pun susah sangat. Sebelum ni nak mintak tolong oke je.
Lepas kawen dah susah sikit. Che su pun cuba la nak faham. Oke. Dia ada
komitmen lain. Tapi ye la… Che su ni bukan orang lain. Adik dia jugak. Tak pe
la. Che su tak nak la tacingtacing sangat ni.
Abang che su yang belum kahwin tu pun duk tengah mencari.
Lepas ni kalau dia pun kawin memang che su foreber elon lah. Sorangsorang je…
Raya sorangsorang sebab ayah raya kat rumah bini baru dia. Adikberadik semua
beraya kat rumah mentua masingmasing. Last sekali tinggal la che su beraya
sorangsorang dalam rumah tu. Nak nangis boleh tak???
Sedih kan. Orang tak tahu apa yang che su rasa. Orang
tak tahu apa yang che su alami. Che su pun tak de la terasa nak jajajaja kisah
hidup che su kasi semua orang tahu. Tak pun. Che su Cuma nak seseorang yang
boleh terima che su seadanya che su. Sebab che su ni penuh kekurangan. Dalam
proses nak jadi baik. Tu pun berapa kali tersungkur. Semua sorangsorang sebab
tak de orang nak bimbing. :’( Sedihhhhh….
Tu la salah satu alasan kenapa che su naaaaak sangat
kawen awal. Tapi kawen tak semudah berbicara. Sungguh. Bukan senang nak
dapatkan calon suami yang sudi nak bimbing kita dan terima kita seadanya. Bukan
senang nak blablabla….. Oke. Dah panjang sangat che su tulis. Sekian dulu lah.
Sebelum che su lagi melalut. Baiiii…..