Sunday, 6 October 2013

I'm twentyyyyy!!!!

Bismillahirrahmanirrahim..

Dah lama che su tak update blog. Dah bersawang dah jadinya blog che su ni. Huhu.

Alhamdulillah. Sekarang che su dah genap 20 tahun. Wah~~~ Che su dah selangkah kea lam dewasa. I was too excited back then because I’m grew older now. Dah cukup umo nak kawen. *wink wink* Hahaha. Gatal. :p

Nope. Actually banyak sangat benda nak story. Tapi sebab terlampau banyak sampai che su pun tak tahu nak mula dari mana dan nak akhiri dekat mana. So, nak mudah, tak yah citer sume benda. Heh…

Puan kakak ipar che su Tanya : “che su serius ke nak kawen?” Che su Tanya dia balik : “kenapa?” So, the conservation went on.

Puan kakak sebenarnya tak berapa nak galakkan che su kawen masa belajar. Dia kata cabaran besar. Nanti dah kawen mesti duk terindurindu kat enche somi. Pastu takut jadi macam dia tak leh nak pisah langsung. Asyik nangis je kalau kena duk jauhjauh. Uhuk3.

Che su pun cakap la, che su ada plan sendiri sebenarnya. Even lepas kawen, che su nak duduk kat kolej jugak. Tak nak duk ngan enche somi pun. Hahaha. Berlagak. Tapi serius. Tu la perancangan che su. Sebab che su setakat ni jenis insane yang kebal. Tak reti nak homcik segala. Orang lain asal cuti je nak balik. Che su cuti pun buat tak heran je kot nak cari tiket balik. Setia je duk tunggu kat kolej rondaronda kay el ni tak pun jejalan gi tempat kawan. Tapi tak tahu nak kata la. Naty kan dah kawen biasanya banyak benda berubah. Jadi che su tak de la nak cakap besar sangat pun. Huk.

Ada orang cakap che su ni gatal nak kawen la. Ntah la. Bab ni susah che su nak jawab. Sebab lain orang lain pengalaman hidup. Macam che su, dah tak de mak. Dan che su pulak sangat tak rapat dengan ayah. Sebab ayah che su super duper bizi cari nafkah. And dia pulak doludolu jenis garang dengan anakanak. Che su pulak jenis yang suka melawan memberontak tak boleh orang marahmarah. Sangat la kontra che su dan ayah. Disebabkan factor tu che su macam tak berapa nak rapat la ngan ayah. Bukan tak sayang ayah, sayang. Cuma tak rapat. Sekarang bila arwah mak dah tak de, che su pun dah besar sikit baru la hubungan che su ngan ayah macam oke sikit.

Lepas tu adik beradik che su sume dah kahwin. Tinggal che su ngan abang je belum kahwin. Makin la che su terasa ke’loneliness’ tu. Tambahtambah abang che su yang kat sini lepas kahwin dah makin berubah. Makin jauh. Nak mintak tolong pun susah sangat. Sebelum ni nak mintak tolong oke je. Lepas kawen dah susah sikit. Che su pun cuba la nak faham. Oke. Dia ada komitmen lain. Tapi ye la… Che su ni bukan orang lain. Adik dia jugak. Tak pe la. Che su tak nak la tacingtacing sangat ni.

Abang che su yang belum kahwin tu pun duk tengah mencari. Lepas ni kalau dia pun kawin memang che su foreber elon lah. Sorangsorang je… Raya sorangsorang sebab ayah raya kat rumah bini baru dia. Adikberadik semua beraya kat rumah mentua masingmasing. Last sekali tinggal la che su beraya sorangsorang dalam rumah tu. Nak nangis boleh tak???

Sedih kan. Orang tak tahu apa yang che su rasa. Orang tak tahu apa yang che su alami. Che su pun tak de la terasa nak jajajaja kisah hidup che su kasi semua orang tahu. Tak pun. Che su Cuma nak seseorang yang boleh terima che su seadanya che su. Sebab che su ni penuh kekurangan. Dalam proses nak jadi baik. Tu pun berapa kali tersungkur. Semua sorangsorang sebab tak de orang nak bimbing. :’( Sedihhhhh….


Tu la salah satu alasan kenapa che su naaaaak sangat kawen awal. Tapi kawen tak semudah berbicara. Sungguh. Bukan senang nak dapatkan calon suami yang sudi nak bimbing kita dan terima kita seadanya. Bukan senang nak blablabla….. Oke. Dah panjang sangat che su tulis. Sekian dulu lah. Sebelum che su lagi melalut. Baiiii…..